Idle თამაშები შეეფერება მათ, ვისაც მშვიდი პროგრესი მოსწონს მუდმივი კონტროლის გარეშე. ასეთ თამაშებში რესურსები ხშირად მაშინაც გროვდება, როცა მოთამაშე ეკრანს არ უყურებს, განვითარება კი თანდათან გახსნილ გაუმჯობესებებზე, ახალ დონეებსა და ავტომატურ სისტემებზეა აგებული. დასაწყისში ყველაფერი მარტივი შეიძლება ჩანდეს: რამდენიმე ღილაკი, მზარდი რიცხვები და მორიგი გაუმჯობესება. მაგრამ მთავარი ინტერესი გრძელვადიან განვითარებაში, მოქმედებების სწორი თანმიმდევრობის არჩევასა და პასიური შემოსავლის ისე მოწყობაში ჩნდება, რომ თამაში წინ სვლას აგრძელებდეს.
ამ კატეგორიიდან თამაშის არჩევისას ღირს პროგრესის ტემპის, გაუმჯობესებების სიცხადისა და იმის გათვალისწინება, როგორ გრძელდება თამაში პაუზის შემდეგ. მარტივი idle თამაშები მოკლე შემოწმებისთვის მოსახერხებელია: შედიხარ, დაგროვილ რესურსებს ხარჯავ და სისტემას ოდნავ აძლიერებ. უფრო რთული ვერსიები ამატებს prestige-ს, დავალებებს, იშვიათ ბონუსებს, წარმოების ჯაჭვებს და განვითარების რამდენიმე მიმართულებას. დამწყებთათვის უფრო მოსახერხებელია თამაშები მკაფიო interface-ითა და არა ძალიან გრძელი ლოდინით. გამოცდილ მოთამაშეებს კი შეიძლება დააინტერესოთ პროექტები, სადაც საჭიროა გაუმჯობესებების ეფექტიანობის გამოთვლა, მომგებიანი განვითარების რიგის არჩევა და გრძელვადიანი დაგეგმვა.