بازیهای ترسناک فقط به خاطر ترس جالب نیستند، بلکه به این دلیل هم جذاباند که توجه، حافظه و توانایی خواندن موقعیت را آزمایش میکنند. تنش در این بازیها اغلب بر تاریکی، صداهای غیرمنتظره، منابع محدود و این احساس ساخته میشود که بازیکن کاملاً نمیفهمد اطرافش چه میگذرد. گاهی هدف اصلی فرار است، گاهی باید پنهان شد، کلیدی پیدا کرد، معمایی حل کرد یا از مکان خطرناک بیرون رفت. یک horror خوب فقط با صحنههای ناگهانی scare بازیکن را نگه نمیدارد، بلکه با فضا، ریتم و تصمیمهای محتاطانه بازیکن این کار را میکند.
هنگام انتخاب بازی از این دسته، بهتر است به سطح ترس، سرعت بازی و روشن بودن هدف توجه کنید. نسخههای ساده horror برای یک جلسه کوتاه مناسباند: قوانین سریع فهمیده میشوند، تنش فوراً ایجاد میشود و هر تلاش کمک میکند مسیر یا جزئیات تازهای به خاطر سپرده شود. نسخههای پیچیدهتر نیاز دارند نقشه را یاد بگیرید، به صداها گوش دهید، رفتار دشمن را زیر نظر بگیرید و منابع را ذخیره کنید. تازهکارها با بازیهایی راحتترند که وظایف روشن و سختی ملایم دارند. بازیکنان باتجربه معمولاً پروژههایی را ترجیح میدهند که در آنها باید مخفیکاری، جستوجو و تصمیمهای پرخطر را زیر فشار دائمی ترکیب کرد.