Mahjong Solitaire wordt vaak gezien als een oud oosters spel, maar in zijn vertrouwde vorm is het vooral een computerpuzzel. Het gebruikt de stenen van klassiek mahjong, maar de regels hebben weinig te maken met het traditionele spel voor meerdere spelers. De geschiedenis begon in de digitale omgeving en maakte het snel tot een herkenbaar solospel.
De geschiedenis van Mahjong Solitaire
Waarom het geen klassiek mahjong is
Traditioneel mahjong is een tafelspel voor meerdere spelers. Mahjong Solitaire is anders: het is een puzzel voor één speler, waarbij gelijke open en vrije stenen in paren worden gekozen en het bord stap voor stap wordt leeggemaakt.
Een puzzel voor het scherm
De mechaniek past goed bij de computer. Het programma maakt meteen een gelaagde opstelling, toont de stenen, verwijdert paren en laat een nieuw spel beginnen zonder 144 fysieke stenen handmatig neer te leggen.
PLATO en Brodie Lockard
De moderne geschiedenis wordt meestal verbonden met Brodie Lockard. In 1981 maakte hij Mah-Jongg voor het PLATO-systeem en legde hij de basis vast: lagen, paren verwijderen, beperkte toegang tot stenen en het doel om het hele veld leeg te maken.
Shanghai van Activision
In 1986 bracht Activision Shanghai uit en bracht het idee naar thuiscomputers. De piramidevormige «schildpad» werd een belangrijk symbool van Mahjong Solitaire.
Waarom het spel populair bleef
Het spel vraagt geen kennis van traditioneel mahjong, maar is ook geen mechanisch zoeken naar gelijke stenen. Een verkeerd gekozen paar kan belangrijke stenen blokkeren, dus elke zet beïnvloedt het vervolg.
De geschiedenis van Mahjong Solitaire is niet die van een oud kansspel, maar van een geslaagde computerbewerking van het visuele materiaal van klassiek mahjong.
Namen, platforms en interfaces veranderden, maar het basisprincipe bleef gelijk: vrije paren vinden en het bord geleidelijk leegmaken.